تفنگ

 

تفنگی روی دوش مرگ

                                 می گريد

و کودک

           با نگاهی مضطرب

                                  در انتظار آتشی سرد است

درون سينه ی کودک

                           خدا چون بيد

                                                می لرزد

                                                              و آتش ...

و آتش

       چون درفش نور

                        درون سينه ی تاريک کودک

                                                            لانه می سازد

 

کلاغی در سکوت خويش

                                   می گويد :

       « خدا در منجلاب ناتوانی

                                     حرف تسليم است » 

 

 

خدا هم در سکوت خويش می ماند !

 

 

Cin-Odul.jpg 

 

/ 25 نظر / 13 بازدید
نمایش نظرات قبلی
حس اول

سلام مجرد به اين آدرسی که گذاشتم سر بزن غزل (نقش) را بخوان بد نيست يا حق

عروض

لينك شما متقابلا در عروض درج گرديد با تشكر عروض

حس اول

سلام به ين آدرس هم سری بزن شايد بدرد کارت بخورد يا حق

غلامرضا رزمی

سلام آقا مهدی عزيز عزيز دلم مثل اينکه شما دچار توهم توطئه شده ايد. من وبلاگ چه کسی را هک کردم که شما دومی اش باشيد؟ منظورت رو از اينکه شهرياران و هکرها نامرد هستند يا نيستند متوجه نشدم. تحت هر شرايط برای ما عزيزی. اگر با من مشکل شخصی داری بهتر است بين خودمان حل کنيم نه اينکه به عرصه ی وبلاگ بکشيم. اگر قصدت از اين کامنتها خراب کردن من است روش درستی رو انتخاب نکردی. سوال ديگر اينکه من کدام نقد جنابعالی را از کامنتها حذف کرده ام؟ مشتی بد و بيراه را شما نقد نام گذاری می کنيد؟

ارثی زاد

سلام عزيز دلم خوبی ؟ مگه قرار نشد دعوا نکنين دلم برات تنگيده

فاطمه اختصاري

سلام . سلام . سلام. خسته نباشي عزيز! . . . بالاخره وبلاگ فاطمه اختصاري افتتاح شد. (رقص روي سيم هاي خاردار) با يك غزل پست مدرن در ‹‹يك اتفاق معمولي›› ، بدجوري منتظرت هستم! . لطفاً من رو هم لينك كنين!!!

araz

تمام درختان زیتون را به آنها بدهید . آنها درختان را بریده و چوبشان را خواهند فروخت . پرومته کجاست که آتش را بدزدد و هیچگاه به انسان ندهد .

آدمک

سلام عرض شد خدمت آقا مهدی گل گلاب... خيلی مخلصيم آقا... خوبی؟... خوشی؟... شرمنده آقا از اين‌که ديربه‌دير بهت سر می‌زنم... شاد باشيس و برقرار... تا بعد...

فرهود

تک درخت بودم و پرنده‌ها که پر زدند/موريانه‌ها به پای چوبی‌ام تبر زدند. . با يک غزل مثنوی به روزم و منتظر حضور گرم و نظرات سازنده‌ی شما . شما نمی خوای لینکم کنی؟

محسن رضوي

درود ! پست بالايی آماده پيام نبود . اول : طرقهی درج لينک بسيار عالی و برايم جالب بود دوم : غزل بسيار زيبايی بود که اگر ناراحت نشويد در اين بيت: براي مزرعه ها چون عروسك كاهي براي چشم كلاغان شبيه بختك بود می توان برای داشتتن موسیقی بهتر ـ عروسکی کاهی ـ نوشت در مورد بیت آخر هم با این که زیبا بود ارتباطش را با باقی غزل متوجه نشدم . ببخش که رک گفتم البته برای نشان دادن حسن نظر به زودی لینکتان را اضافه خواهم کرد ...