زندگي شد آرزوي مرگ بر ديوارها <?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

زيستن در گورهاي چوبي تكرارها

 

فصل آغاز عطش در باور تقويم آب

رقص رعب انگيز باران در كوير دارها

 

بوسه هاي سرد دهقانان شهوت ، بعد از آن

سرزمين شانه ها در انتظار مارها

 

اشتياق سرخ پستان هاي حواي گناه

اضطراب سبز آدم ،

                        لذت انكارها

 

در سكوتي خالي از تكرار هستي بخش درد

عنكبوتي كشته خود را در ميان تارها

 

- « شهر تابوتي كه نذر پيكر گهواره بود ، .... »

قصه ي خورشيد خاموش سياه غارها

 

اوج احساس رها بودن درون ذهن باد

حس آزاد مترسك هاي شاليزار ها

مي تپد قلب زني در شعله هاي انجماد

خسته از ايمان پوچ عصمت مردارها

آن زمان ياس در قلب خداوندي نشست

زندگي شد ،

                 آرزوي مرگ بر ديوار ها

 

مهدي آذري  28/9/84

 

 

 

/ 6 نظر / 16 بازدید
حمیده

وبلاگ قشنگی دارين.يه مقدار حرف بزين جالبتر ميشه.فقط شعر محض نباشه.شاد باشيد.

fatemeh shams

سلام.خواندم... به نظرم علاوه بر اينکه مصرع ها با هم ربط معنايی برقرار نمي کنند...بيت هاهم در بيشتر موارد گسيختگی معنايی دارند ...به نظرم تامل بيشتري ميطلبد...پاينده باشيد

بانوبارون

سلا م /غزل قشنگي بود/مترسك هاي شاليزارت دل سوزاني به راه انداخت /اوج تنهايي شون پيداست /موفق باشي /يا حق

آينا

سلام . شعر زيبايی بود و بين آغازين زيباتر و قويتر !

adolunay

mrb mehdijan,bu aralar galiba bi karamsarlık sezilmekte yazılarında, bilme nedendir ama nedeni herneyse yinede hoşuma gitti, bence insan bu dönemlerde çok güzel şeylerde yazabilir, kanıtıda işte seninkiler,umarım dahada iyi işler çıkarırsın, bunu yapacak yetenektesin...

shahin

سلام مهدی منم شاهین عالیه خوب می نویسی یه سزی هم به کلبه درویشی ما بزن