فراموش کردم،فراموشت کنم

چشمهايم مانده بر در

                             اشک هايم

                                               منتظر

شيشه ها همرنگ عشقی نا بلوغ و سرد

کی می آيد ؟

کی می آيد

ساعت از وقت قرار عشق لبريز است

آبگينه

            از هجوم غصه ها در انتظار بغض

او نمی آيد

                ولی

                        قلبم نمی داند

                                     نمی خواهد بداند

او نمی داند

                 نمی داند ....

کوچه دارد

             بغض هايش را درون باغ

                                              می کارد

و می گويد :

                 « چرا عاشق شدن

                   در قرن پوشالی

                   و توخالی

                   صدای مرگ را در خود

                                               می انبارد ؟»

اشک می پيچد درون چشم تبدارم

و می افتد

و می گويد :

                   خداحافظ ...

                                  خداحافظ......

 

او نمی آيد .... 

نوشته شده در ۱۳۸۳/٧/٢٠ساعت ۸:٤٩ ‎ق.ظ توسط mahdi azari نظرات () |