فراموش کردم،فراموشت کنم

بيشتر از همه ی فصل ها

                                  چشمانت را دوست دارم

بيشتر از همه ی تکرارها

                                   لبانت را

و بيشتر از همه ی ترانه ها

                                      خنده ات را

قلبم را به آتش می کشی

وقتی می گويی دوستت دارم

بيشتر از همه ی سوختن ها

                                        اين را ....

سر بر شانه ام می گذاری

و به خواب می روی

بيشتر از همه ی لحظه ها

                                    اين را ....

نگاهم می کنی

بی آنکه حرفی بزنی

بيشتر از همه ی فرياد ها

                                   اين را ....

گريه می کنی

بدون اينکه اشکی بريزی

بيشتر از همه ی باران ها

                                   اين را ....

می خندی

بدون اينکه بدانی

با خنده ات می ميرم

بيشتر از همه ی مرگ ها

                                   اين را ....

 

چشمانت رازی ست

لبانت رازی ست

خنده ات رازی ست

 

چشمانت را بگير از من

لبانت را بگير از من

خنده ات را بگير از من

                               دوست داشتن ات را نه

نوشته شده در ۱۳۸۳/٦/۱٩ساعت ۱٠:٢٢ ‎ق.ظ توسط mahdi azari نظرات () |