فراموش کردم،فراموشت کنم

در قبال  هستي  خود  خاك   بي جانيم ما

در  خراب   آباد    دنيا   رو   به    ويرانيم ما

 

از رياي رنگ   بازان   ترك  ايمان  گفته ايم

گر چه  در   راه  حقيقت   عين    ايمانيم ما

 

گر سكوت لحظه ها خود باعث آسايش است

در  سه تيغ مرگ  جانا    مهد   حرمانيم   ما 

 

حاصل  اين  زندگاني شادي حزن  آور  است

لحظه اي  شادي   ولي  عمري  پشيمانيم ما

 

گرچه  دين  حق  پرستان باعث آزادي است

دم   به   دم     زنداني   منبر   پرستانيم  ما

 

ما در اين آرامش خود درس طوفان داده ايم

گرچه در ظاهر  چو  خاكستر  به  ويرانيم ما

 

چون  بگويم  حرفي  از  آزادي  انديشه ها؟!

مهديا  در  شام  ظلمت  خاك   بي جانيم ما

  

هر چه داري از حرام و دزدي و عصيان گري ست

جان من ديگر  نگو  آخر مسلمانيم   ما

نوشته شده در ۱۳۸۳/۱/٢٥ساعت ٤:۱٧ ‎ب.ظ توسط mahdi azari نظرات () |