فراموش کردم،فراموشت کنم

در  سكوتي  بي ترانه ، حرف آوازم  شكست

شوق  پروازم هدر شد ،  بال پروازم شكست

در غروبي دل شكسته  چون  پرستويي  غريب

هجرتم  افسانه  شد ،  آهنگ  آغازم  شكست

در خيالي خشك و خالي چون عروسك هاي ناز

از  نبود  مهرباني  چشم  غمّازم  شكست

لحظه هاي  كاغذي در  پشت  آهن، سنگ ، دود ...

آتشي بر طبع  من  زد  شعر  اعجازم  شكست

زندگي شد حرف نان  و حرف جان و اين  و آن …

عشق رفت و بی وجودش شيشه ی رازم شكست

مهديا ،  خاكستر    ما   بوي   ايمان    مي دهد؟!

در   هجوم   كفر   گويي  حرف   آوازم   شكست

نوشته شده در ۱۳۸٢/۱۱/٢٠ساعت ۱٢:۱٠ ‎ب.ظ توسط mahdi azari نظرات () |