فراموش کردم،فراموشت کنم

 

بوي نان

 

 

 

 

 

يك      سينهء    خراب   و  كمي  شعر ناب

يك    كوزهء    شراب     و    كمي شعر ناب

 

در سينهء زمين كه  پر  از  ظلم آدمي ست

كاش ، لبخند  بود و  آب  و كمي  شعر ناب

 

آيين مردمان همه جا دل شكستن است !

كو  آن  دل  مجاب   و    كمي شعر  ناب؟!

 

 

با  اين  ربا  و  رشوه  و  دزدي  و   حرام  !

من  ماندم   و   جواب   و  كمي  شعر ناب

 

آنجا   كه  غصه ها   همه  بوي  نان   دهد

گريم    براي  حجاب    و  كمي  شعر ناب

 

در » گفتگوي تمدن «  راه  چاره  نيست

چون  رشتهء   حباب   و   كمي  شعر ناب

 

شب  را  دگر   نمانده   اميد    گشايشي !

آزادي ام     سراب    و   كمي  شعر  ناب

 

فرياد  مردمان   همه  در  گلو    شكست

من چون بگويم از كتاب وكمي شعر ناب؟

 

 

  

 

 

زمان ما

 

 

 

 

 

آرزوي  ما ،  شعاري    بود   و  ديروزي  نبود

بال  پرواز ، استعاري   بود  و  ديروزي   نبود

 

كينه ها  در  شهر  ما   فرمانروايي  مي كنند !

عشق ها ، قول و قراري  بود و ديروزي نبود

 

گريه ها . از  بابت  پول  و  طلا  و  سكه   بود

خنده ها ،  بي اختياري   بود و ديروزي نبود

 

 

علم ما   آموزگار  بي سوادي   بود  و  جهل !

دين ما ، حرفي اجاري  بود  و ديروزي  نبود

 

شوق بودن در كنار سنگ و آهن ، دود و بنگ

دائم  از  روي  خماري   بود  و ديروزي  نبود

 

گفته ها محدودهء  غيبت ، دروغ  و  افترا ،

كرده ها ، كاري  اداري  بود و ديروزي  نبود

 

چشمها  بيمار  شهوت ،  قلبها  بيزار  عشق

وصل ها ، چشم انتظاري بود وديروزي نبود

 

زندگي ها  رو به  سوي مرگهايي تازه  بود !

مرگها ،  راه  فراري   بود  و   ديروزي   نبود

 

مهديا در اين شب سرگشتهء  انديشه  ساز

شعر ما هم ، يادگاري  بود  و  ديروزي  نبود

 

 

 

نوشته شده در ۱۳۸٢/٥/۱٩ساعت ٦:۳۳ ‎ب.ظ توسط mahdi azari نظرات () |